Start van een ondernemer in 1999 (2)


We hebben klanten nodig, hoe dan?

Drie keuzes gemaakt.  
Koude acquisitie is het 1e waar ik aan dacht bij het starten van Qball, ik had nog geen netwerk. Maar dat was ook weer lastig, puur praktisch gezien. Behalve dat je de discipline moet hebben om een hele ochtend of dag te bellen moet je ook op de afgesproken tijden terugbellen tot de afspraak staat. Dat moment wordt vaak bepaald door de prospect of zijn/haar secretaresse (M/V/GN). En hoe doe je dat als je net op dat moment afspraken hebt staan of om andere redenen niet op dat moment kan bellen? Alleen als je op de afgesproken tijden belt kom je bij iemand binnen, je laat dan immers al zien dat je je afspraken nakomt. Lastig als eenpitter die op zoek is naar veel werk! Goed bereikbaar zijn en mijn afspraken na kunnen komen zag ik al snel als een probleem. Erg klantonvriendelijk als men je voicemail moet inspreken. Dat bel gedoe maakte me onrustig en verstoorde mijn focus. 

De 1e keuze die ik maakte was om een belservice in te huren. Een belservice die de telefoon aannam alsof het een medewerker van Qball betrof en mij dan een mail stuurde wie ik terug moest bellen. Dat gaf rust! 

De 2e keuze was om een ander bureau in te huren die gespecialiseerd was in koude acquisitie en voor een vast bedrag per maand afspraken maakte. Tot mijn verbazing kwam ik bij de leukste bedrijven binnen en gingen veel offertes door, kwalitatief prima dus. Grote bedrijven en organisaties vroegen nog wel: ‘En wat als er iets met je gebeurd?’ Ik antwoordde dan: ‘Mocht er echt iets gebeuren dan moet je contact opnemen met Triple IT, vraag dan naar Schalk, die regelen het dan verder’. Dat werkte en ook dat klantenbestand groeide gestaag. En ik leef nog!

De 3e keuze was het zetten van een wekelijks ‘zoekertje’ in de Telegraaf; ‘Domeinnaam te koop fl.95 (ongeveer €42) per jaar!’ Adverteren in krant en weekblad was nog de beste manier. SEO en SEA waren nog niet verzonnen! Google ook niet, we werkte met Altavista en een beetje Yahoo! En de helft van Nederland geloofde nog steeds niet in Internet. Dat zoekertje werkte als een tierelier! Rond maart 2000 zaten we tegen de 2000 geregistreerde domeinnamen, sommige klanten registreerde er tientallen soms wel honderden tegelijk! De groep die geloofde in internet gaven grote bedragen uit aan de inkoop van domeinnamen in de hoop die voor veel geld te kunnen verkopen. Voor mij betekende een domeinnaam webhosting en webhosting een website. Dat ging precies zoals ik dacht. Alles liep gesmeerd en niets kon meer mis gaan. En toen bracht Nina Brink op 19 maart 2000 haar bedrijf Worldonline naar de beurs!

Volgende keer; slikken en weer doorgaan!

De 1e klant was Marco Borsato. Het verhaal hoe ik bij Marco Borsato aan tafel ben gekomen heb ik al vaak verteld en geschreven. Ik nodig je graag uit voor een kop koffie als je dit verhaal niet kent of nog een keer wilt horen. Dat Marco klant van Qball is vind ik na 20 jaar nog steeds bijzonder en ik zal daar zeker mooie herinneringen en een case aan besteden, maar met Marco alleen als klant redt je het niet.